تیک .... تیک .... تیک ..... بابا واستا .... کجا می ری ؟

این همه رفتن به کجا رسیدن .....

وقتی به ساعت نگاه می کنم ، وقتی اون صدای تیک تیکش رو گوش می کنم یاد گذر عمر می افتم .... از یه لحاظ خوشحالم که زودتر به پایان می رسم اما از یه لحاظ دیگه ......

وقتی فکر می کنم همه جوونی داره تلف می شه ....وقتی می بینم بیخود داره شب روز می شه و روز شب ..... وقتی می بینم هرروزم مثله دیروزه .... واقعا سرد و بی روح می شم ....

همیشه تو لاک خودم هستم .... به کسی و چیزی توجه نمی کنم .... حتی تو خیابون ... اصلا حواسم به اطرافیانم نیست ..... شاید باور نکنید ولی بعضی وقت ها اصلا حواسم نیست که اون هایی که از جلو می آن زن هستن یا مرد .... فقط حواسم هست که یه چیزهای متحرکی به سمت من میان ....

وقتی به یه گوشه ای نگاه می کنم دقیقه هایی به فکر فرو می رم و پلک نمی زنم .... بعد که به خودم میام اصلا نمی دونم داشتم به چی فکر می کردم ........

انقدر حواسم به نوشتن بود که زمان از دستم در رفت  ..... تو برو .... به تیک تیک هات ادامه بده ..... ببینم آخرش به کجا می رسی ؟